in het Brein van Bo

WhatsApp-Image-2024-02-17-at-12.07.23

“Ik schijn mijn eigen gevoelens weg te kunnen denken.”

Afleiding zoeken – hetgeen wat we allemaal wel kennen als we negatieve gevoelens of gedachten ervaren. Hoe vaak hebben we wel niet geadviseerd (gekregen) om even lekker te gaan socializen, met een hobby bezig te zijn of een rondje te gaan lopen, wanneer we ons wat minder lekker in ons vel zaten? Voor velen is afleiding zoeken een heel goed advies, maar wat nou als afleiding zoeken een copingmechanisme is geworden wat je juist in de weg gaat staan?

Bewustwording als therapie

Voor mij is dat momenteel het geval, dus mijn huidige therapie bestaat uit bewustwording. Ik schijn afleiding te zoeken (en te vinden) voor mijn eigen gevoelens. Dit alles zonder dat ik het bewust doe. Denk hierbij aan de wat meer obvious manieren, zoals het weglachen van ongemakkelijke gevoelens, of het snel van onderwerp veranderen in een gesprek. Die manieren zijn wat voor de hand liggend, maar ze kunnen ook een stuk minder voor de hand liggend zijn bij mij, zoals een slokje water drinken om even een kleine seconde uit het gesprek te ontsnappen en dus bij mijn gevoel te ontsnappen. 

Bij mij is het echter ook nog zo, dat ik mijn eigen gevoelens weg kan denken. Dit doe ik gewoon in mijn eentje, waar niemand bij is, en op die manier sta ik mezelf toe om niet te hoeven voelen. Zo ga ik dingen bijvoorbeeld enorm intellectualiseren of heb ik een grote drang om dingen te (kunnen) verklaren. Als ik iets niet begrijp, word ik erg onrustig, want ik vind dat erg vervelend. Door dingen te verklaren in mijn hoofd, neem ik dat onrustige gevoel weg voor mezelf. Zo kan het echter wel zijn, dat ik dingen verklaar, die helemaal niet op die manier te verklaren vallen. 

Voor mijn therapie heb ik dit de afgelopen vier weken moeten turven: hoe vaak denk of werk ik mijn eigen gevoel weg op een dag? Geloof het of niet, dit kwam op een minimum van vijftien keer tot en maximum van wel negentig (!!!) keer per dag uit. Een copingmechanisme pur sang, kun je dus wel stellen. 

Ik ben benieuwd hoe dit zich in de aankomende tijd gaat ontwikkelen. Waar komt deze drang om mijn gevoelens weg te werken toch vandaan – en vooral: waarom zo vaak? De komende tijd zal ik jullie meenemen in mijn ontdekkingsreis naar mijn eigen (weggewerkte) gedachtes. Thuis, maar ook tijdens mijn therapie. 

Op welke manier(en) zet jij je hoofd op andere gedachten? 

Heel veel liefs,

Bo

Picture of Bo Klappe

Bo Klappe

COMMENT
NAME
EMAIL

Back to top: